Таҳсилоти фарогир: «Ман ҳам мактаб меравам!»

Қадами навбатӣ ва монеаҳое, ки пеши роҳи волидайн ва кӯдакони синдроми дауна меистанд, кадомҳоянд? Ман ҳам мактаб меравам! Роҳ то сӯи таҳсилоти фарогир пурпечутоб аст. Кӯдаки офтобӣ ба муассисаҳои томактабӣ ва мактабҳои таҳсилоти миёна ҷалб мешаванд? Дар мактаб онҳоро муаллимону ҳамсинфонашон  чи хел қабул мекунанд? Чаро волидайн кӯдаки офтобии худро ба мактабҳои махсуси ёрирасон мебарад? Барои чи барномаи таълимии мушаххаси соддакардашуда барои кӯдакони офтобӣ нест? Ин ва бисёр дигар саволҳо посухи худро интизор! Печутоби замон дар доираи силсиламавзӯъҳо, «Таҳсилоти фарогир: Ман ҳам мактаб меравам!»-ро матраҳ намуд.  

Добавить комментарий

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *

Этот сайт использует Akismet для борьбы со спамом. Узнайте, как обрабатываются ваши данные комментариев.